سربازی منجی بزرگی که میخواهد با تمام مراکز قدرت و فساد بینالمللی مبارزه کند؛ احتیاج به خودسازی و آگاهی و روشنبینی دارد...
ما نباید فکر کنیم که چون امام زمان (عج) خواهد آمد و دنیا را پر از عدل و داد خواهد کرد، امروز وظیفهای نداریم؛ نه، بعکس، ما امروز وظیفه داریم در آن جهت حرکت کنیم تا برای ظهور آن بزرگوار آماده شویم.
اعتقاد به امام زمان به معنای گوشهگیری نیست... امروز اگر ما می بینیم در هر نقطهی دنیا ظلم و بیعدالتی و تبعیض و زورگویی وجود دارد؛ اینها همان چیزهایی است که امام زمان(عج) برای مبارزه با آنها میآید. اگر ما سرباز امام زمانیم، باید خود را برای مبارزه با اینها آماده کنیم.
بزرگترین وظیفهی منتظران
بزرگترین وظیفهی منتظران امام زمان این است که از لحاظ معنوی و اخلاقی و عملی و پیوندهای دینی و اعتقادی و عاطفی با مؤمنین و همچنین برای پنجه درافکندن با زورگویان، خود را آماده کنند.
کسانی که در دوران دفاع مقدس، سر از پا نشناخته در صفوف دفاع مقدس شرکت میکردند؛ منتظران حقیقی بودند.
کسی که وقتی کشور اسلامی مورد تهدید دشمن است؛ آمادهی دفاع از ارزشها و میهن اسلامی و پرچم برافراشتهی اسلام است، می تواند ادعا کند که اگر امام زمان(عج) بیاید؛ پشت سر آن حضرت در میدانهای خطر قدم خواهد گذاشت.
اما کسانی که در مقابل خطر، انحراف و چرب و شیرین دنیا خود را میبازند و زانوانشان سست میشود؛ کسانی که برای مطامع شخصی خود حاضر نیستند حرکتی که مطامع آنها را به خطر میاندازد، انجام دهند؛ اینها چطور میتوانند منتظر امام زمان(عج) به حساب آیند؟
کسی که در انتظار آن مصلح بزرگ است؛ باید در خود زمینههای صلاح را آماده سازد و کاری کند که بتواند برای تحقق صلاح بایستد.*
ما باید خود را برای سربازی امام زمان آماده کنیم.

